Μάθηση, σχέσεις και δύναμη: Παρακολούθηση κάθε στιγμής της διδασκαλίας ως παιδαγωγική δυνατότητα προς την ισότητα

5
Μάθηση, σχέσεις και δύναμη: Παρακολούθηση κάθε στιγμής της διδασκαλίας ως παιδαγωγική δυνατότητα προς την ισότητα

Ενώ έχουν γίνει προσπάθειες για πολιτισμικά ανταποκρινόμενες διδακτικές πρακτικές θετικές επιπτώσεις στα αποτελέσματα των μαθητώνοι τρέχουσες προσεγγίσεις από μόνες τους αναπόφευκτα θα υπολείπονται στον θεμελιώδη μετασχηματισμό που απαιτείται για να διασφαλιστεί ότι οι ιστορικά και συστηματικά αποκλεισμένοι μαθητές στην Αμερική μαθαίνουν στα εκπαιδευτικά συστήματα με τη γνώση και τα εργαλεία για να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για να επιτύχουν.

Σε ένα πρόσφατο διαδικτυακό σεμινάριο που φιλοξενήθηκε από την Digital Promise με τίτλο «Learning, Relationships, and Power: Attending to Every Moment of Teaching as Pedagogical Possibility Toward Equity», ο Δρ Thomas Philip, ερευνητής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, πρόσφερε έναν νέο φακό που βασίζεται σε τρέχουσες προσεγγίσεις για πολιτιστικά ανταποκρινόμενη διδασκαλία και προσφέρει υπόσχεση για μετασχηματισμό συστημάτων. Ο Δρ. Philip μοιράστηκε την έρευνά του σχετικά με τη δυναμική της εξουσίας στις τάξεις, τα σχολεία και την κοινωνία, και πώς οι δάσκαλοι μπορούν να πλοηγηθούν και τελικά να μεταμορφώσουν τις τάξεις και τα ιδρύματα προς πιο δίκαιες, δίκαιες και δημοκρατικές πρακτικές και αποτελέσματα.

Το κοινό των προπτυχιακών φοιτητών, των διευθυντών σχολείων, των ειδικών επαγγελματικής ανάπτυξης, των εκπαιδευτικών προπονητών και των ηγετών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα συμμετείχαν σε συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης όπου εξέτασαν τις δυνατότητες εκμάθησης της κοινοτικής επιστήμης στα πλαίσια τους. Η παρουσίαση είναι διαθέσιμη σε δείτε τώρα.

Βασικές ερωτήσεις για την παρακολούθηση κάθε στιγμής της διδασκαλίας

Ο Δρ Φίλιππος ξεκίνησε αναγνωρίζοντας δύο σημαντικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων στις τάξεις. Η πρώτη προσέγγιση από το πεδίο ήταν η αναγνώριση του «κενού επιτεύγματος» και οι στρατηγικές και προσεγγίσεις ανταπόκρισης. Αυτή η προσέγγιση έχει προβληματιστεί ως βασισμένη στο έλλειμμα. Η άλλη διαδεδομένη προσέγγιση επικεντρώθηκε στο περιεχόμενο, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν άδικα αποτελέσματα λόγω της έλλειψης πολιτιστικά σχετικού περιεχομένου για τους μαθητές. Ο Δρ Φίλιππος είπε, «Αυτές είναι δύο πολύ σημαντικές προσεγγίσεις, ωστόσο υπάρχει πιθανότητα τα πράγματα να ξεσκιαστούν… Για παράδειγμα, ακόμα κι αν αλλάξουμε το περιεχόμενο μιας τάξης… αν οι τρόποι με τους οποίους διδάσκουμε δεν αλλάξουν ριζικά, οι τρόποι με τους οποίους οι γνώσεις των μαθητών και τα πλεονεκτήματα που φέρνουν σε μια τάξη αναγνωρίζονται και βασίζονται, αυτές οι αλλαγές δεν θα μεταφραστούν στους θεμελιώδεις μετασχηματισμούς που επιθυμούμε».

Ο Δρ Φίλιππος βλέπει τη διδασκαλία και τη μάθηση ως μια συλλογική εξέλιξη ηθικών και παιδαγωγικών στιγμών και εστιάζει στις επιλογές που μπορούν να κάνουν οι εκπαιδευτικοί σε αυτές τις στιγμές. Οι επιλογές μπορούν να επηρεάσουν τις σχέσεις, τη μάθηση και τις δυνατότητες για διάλογο. Αν και δεν θα υπάρξουν ποτέ τέλειες επιλογές, μπορούμε να κάνουμε καλύτερες επιλογές στηρίζοντας τις ηθικές μας αποφάσεις στις ερωτήσεις: Ποιος ωφελείται; και Ποιος είναι περιθωριοποιημένος; Είναι ερωτήσεις που πρέπει συνεχώς να θέτουμε επειδή η απάντηση αλλάζει στο πλήθος των μικρο-αλληλεπιδράσεων που συμβαίνουν καθημερινά, από επιλογές σχετικά με τη διάταξη των καθισμάτων και τις επιλογές σχετικά με την ομαδοποίηση, έως τη γλώσσα που χρησιμοποιούν οι καθηγητές με τους μαθητές και πολλά άλλα.

Schreibe einen Kommentar